De 13-jarige Rembo* woont in een dorp in de Keniaanse regio Busia. Ze komt uit een gezin met zes kinderen en woont bij de buren van haar moeder. Na de scheiding van haar ouders als gevolg van huiselijk geweld is het gezin uit elkaar gevallen.
Rembo's moeder woont in een kleine kamer in een huis waar meerdere kamers worden verhuurd. Twee van haar kinderen wonen bij haar, Rembo woont bij een ander gezin in de buurt en de andere kinderen zijn ondergebracht in een kindertehuis in Busia.
De levensomstandigheden zijn slecht; Rembo's moeder heeft geen bed, zij gebruikt haar kleding om op te slapen. Koken en wassen gebeurt buiten en daar bevinden zich ook het toilet en de badkamer. Gelukkig is er wel een grote speeltuin in de buurt. De toegang tot schoon water is problematisch geworden sinds de schoolpomp kapot is gegaan. Nu moeten ze water halen uit een nabijgelegen rivier.
Rembo woonde eerst met haar familie in een ander dorp. Haar vader werkte in een ijzerwarenwinkel maar kampte met een alcoholverslaving. Toen Rembo op de bassisschool zat, was ze vaak getuige van huiselijk geweld. Haar vader was gewelddadig tegen haar moeder, met ernstige verwondingen tot gevolg. Daarnaast verkeerde het gezin in grote armoede, leden zij honger en waren de kinderen vaak ziek.
Het geweld staat in Rembo's geheugen gegrift. Haar moeder moest voor haar veiligheid vluchten en liet Rembo en haar broers en zussen achter. De jongere kinderen werden in een kindertehuis geplaatst, Rembo trok in bij haar lerares. Toen zij echter verhuisde, trok Rembo in bij haar tante. Daar werd zij mishand en werd gedwongen te werken. Uiteindelijk keerde Rembo's moeder terug en verhuisden ze naar een klein huurhuis. Door ruimtegebrek kwam Rembo bij buren te wonen.
Vanaf haar twaalfde nam Rembo allerlei baantjes aan om haar familie en zichzelf te onderhouden. Het werk varieerde van werken op het land, water halen en de afwas doen voor buren. Hiermee verdiende ze tussen de 35 cent tot 2,8 euro, maar soms werd ze niet eens betaald.
Op dit moment woont en werkt Rembo bij buren van haar moeder waar ze huishoudelijke klusjes doet zoals schoonmaken en afwassen voordat ze naar school gaat. Maar ze wordt daar vaak slecht behandeld, soms wordt ze uitgescholden of zelfs geslagen als ze haar klusjes niet doet. Rembo heeft het niet aan haar moeder verteld, omdat ze denkt dat haar moeder toch zegt dat ze sterk moet blijven en gewoon haar werk moet blijven doen.
Hoewel Rembo drie maaltijden per dag krijgt, heeft ze door het constante gepieker weinig eetlust. Daarnaast lijden haar schoolprestaties onder het huishoudelijke werk en de zorgen. Rembo's schoolprestaties worden ook beïnvloed omdat zij niet altijd naar school kan. Ze heeft niet altijd genoeg verdiend voor schoolgeld en schoolmaterialen. Leraren zijn echt bezorgd over het meisje.
"Ik voel me niet goed en ben veel ziek. Ik heb vaak hoofdpijn en ik kan mij slecht concentreren in de klas. Ik denk dat ik goed zou zijn op school, maar ik doe het helemaal niet goed", zegt Rembo.
Rembo's situatie kwam aan het licht toen ze erover vertelde aan een mentor tijdens een bijeenkomst van de Kinderrechtenclub op school. De mentor werkt voor ICS, een partner van Terre des Hommes, die betrokken is bij het gezamenlijke project 'Action Against Child Labour'. Hij is ook vrijwilliger bij de Kinderbescherming en heeft daar onmiddellijk de situatie aangekaart om het meisje te helpen.
De hulp kwam snel opgang. Rembo heeft onder andere schoolmaterialen gekregen waardoor ze verder kon leren. "Ik kan in mijn eigen schriften schrijven en ik hoef geen schoolboeken meer te lenen van vrienden. Ook word ik niet meer weggestuurd van school omdat ik geen boeken heb."
Bij de Kinderrechtenclub heeft zij samen met 45 andere kinderen waardevolle levensvaardigheden geleerd, zoals het belang van onderwijs, respect voor ouderen en informatie over haar rechten. Ook heeft ze met de andere kinderen veel plezier gemaakt door samen te dansen en te zingen. "Ik voel me ontspannen als ik bij de kinderrechtenclub ben", zegt ze.
Rembo heeft geleerd voor zichzelf te zorgen, respect te hebben voor ouderen en te communiceren. Ze begrijpt nu hoe belangrijk het is om de politie in te schakelen bij mishandeling en heeft meer respect gekregen voor haar moeder.
Rembo's dag begint doordeweeks al om vijf uur 's morgens. Als eerste moet ze haar huishoudelijke klusjes doen. Tegen 7 uur gaat ze naar school en is pas rond 17 uur weer thuis. Dan moet ze weer aan het werk, zoals de afwas doen, water halen en koken. Voordat ze om 20 uur gaat slapen, leest ze eerst nog een uurtje.
Tijdens vakanties en in de weekenden begint Rembo's dag om 6.00 uur met huishoudelijk werk. Om 7.00 uur gaar ze naar de boerderij gaat om groente te halen voor het avondeten. In de middag moet ze de vaat doen en koken. In de avond moet ze weer water halen. Ondanks de volle dag, leest ze elke avond een uur voordat ze gaat slapen. In haar vrije tijd houdt ze van lezen, voetballen en hardlopen.
Rembo kampt nog steeds met enorme problemen, zoals school missen omdat ze geen schoolgeld heeft en emotioneel leed. Ze moet voor en na schooltijd voor haar buren werken en bovendien wordt ze nog regelmatig mishandeld.
Ze heeft moeite om mee te doen aan normale activiteiten, zoals eten en spelen met vriendjes als gevolg van de vele taken en zorgen die zij heeft. De dreiging dat haar vader mogelijk terugkeert, maakt het leven van Rembo nog zwaarder. Ook haar moeder maakt zich zorgen over hun veiligheid als haar man terugkeert.
Toch blijft Rembo hopen op een betere toekomst: "Ik wil dat mijn familie een goed leven heeft en dat wij allemaal weer samen zijn. Ik wil een rolmodel zijn en andere meisjes leren wat ik in de Kinderrechtenclub heb geleerd.
"Ik vertel mijn vrienden dat leren goed is. Ik wil graag een schooluniform, schoenen en een schooltas en dat al mijn schoolgeld wordt betaald." Over haar later zegt ze: "In de toekomst wil ik piloot worden. Ik wil de wereld rondreizen en genoeg geld verdienen."
*Rembo heeft drie follow-upbezoeken van de mentor gekregen om haar welzijn en vooruitgang te bewaken. In de toekomst zal ze nauwlettend gevolgd blijven worden om ervoor te zorgen dat ze de steun krijgt die ze nodig heeft.
*De naam is gefingeerd om de identiteit van het meisje te beschermen.